Er heerst enige verwarring over de oorpsprong van de concertina. Dit komt doordat het tegelijkertijd en onafhankelijk van elkaar is uitgevonden in Engeland en in Duitsland. Het belangrijkste verschil is dat "English" concertina´s enkeltonig zijn, wat willen zeggen dat duwen en trekken dezelfde noot geven, terwijl "Anglo-German" (kortweg Anglo) concertina´s dubbeltonig zijn. In de Ierse muziek zie je praktisch alleen maar Anglo concertina´s.

Mijn instrument is ook een Anglo. De verdeling van de noten over de knoppen is hetzelfde als de verdeling van de noten over de gaten van een mondharmonica, waardoor het voor mij heel intu&iquot;tief aanvoelde toen ik er voor het eerst een in handen kreeg.

Mijn eerste concertina kocht ik in 2010, een goedkoop instrument van dubieuze kwaliteit. Na amper een jaar spelen hoorde ik van andere muzikanten dat ik een beter instrument moest aanschaffen, omdat ik geen vooruitgang meer zou boeken op die concertina. Het heeft even geduurd voordat ik een betere kon betalen en pas eind 2013 had ik een nieuwe.

Deze concertina is gebouwd door Marcus Music, een bouwer uit Wales. De dekplaten zijn van hout in plaats van het meer gebruikelijke metaal, waardoor hij een minder luide maar warmere klank heeft. Het instrument is gestemd in G/D in plaats van C/G, waar 95% van alle Ierse concertina´s in gestemd zijn. Een kort vooronderzoek leerde mij dat de enige reden waarom iedereen in C/G speelt is dat iedereen in C/G speelt. Alle docenten geven les in C/G. Al het lesmateriaal is voor C/G. Ik was niet van plan om op les te gaan en daardoor niet gebonden aan die conventies. Het overgrote deel van de Ierse deunen is in D en in G, dus leek een G/D instrument mij praktischer. Tot nu toe werkt het voor mij prima.